Magazine: links of rechts?
Review :: Alex Winston
Alex Winston
‘Alex Winston’
V2 Records
Alex Winston hult haar songs in een plastieken bal die alle donkere melodieën afweert. Songs die druipen van Winstons zwarte gedachten, maar die op sublieme wijze frisse pianoriedeltjes of opwekkende gitaarlijnen naar de voorgrond schuiven. De voormalige operazangeres slaat met gebalde vuist de emoties van zich af, en huppelt als een konijn op lsd door haar debuutplaat. In ‘Shock Me’ gaat de Amerikaanse met beide voeten op het gaspedaal staan, terwijl het in ‘Benny’ naarstig naar adem happen is. ‘Alex Winston’ is op zijn best wanneer de hyperactieve popsongs neigen naar mainstreampop. Een beetje Marina & The Diamonds en diep verscholen in een hoekje de hoop om ooit in de voetsporen te treden van Kate Bush. Dat laatste blijft voorlopig een droom, maar Alex Winston heeft in ieder geval al een ticket voor de zomerfestivals beet. (elv)
Review :: The Maccabees
The Maccabees
‘Given To The Wild’
Fiction/Cooperative Music/V2 Records
Jarenlang huppelden The Maccabees nodeloos achter de rest aan. Hoe opwekkend het springerige ‘Colour It In’ of het ambitieuze ‘Wall Of Arms’ ook mochten zijn, de
band bleef steeds verscholen in de schaduw van de concurrerende indiepop. Puberpuisten zijn echter tijdelijk en ook schuchterheid verdwijnt met de jaren. Op brute wijze getuigt ‘Pelican’ dat The Maccabees hun tweede adem heeft gevonden. Epische gitaren versterken de heuse geluidsmuren die worden gebouwd. Maar het kan ook ingetogen en bijgevolg bloedmooi: ‘Child of ‘Forever I’ve Known’ laten de sprankelende gitaarlijnen en synthwalmen voor zich spreken, en maken woorden bijkomstig. ‘Given To The Wild’ slaat over nagenoeg de hele lijn met verstomming, net zoals ‘Heave’ ons op dromerige wijze bij het nekvel grijpt en belet tegen te stribbelen. The Maccabees zijn een potentiële wereldband geworden: even onweerstaanbaar als Foals, zo beklijvend als de tristesse van The Antlers. ‘Given To The Wild’ moet van begin tot einde worden afgespeeld, zónder een pauze. Met een krop in de keel. (elv)
Black Box Revelation :: “We zijn zelfbewust, niet arrogant”
Laten we voor één keer de vergelijking met The White Stripes niét aanhalen. The Black Box Revelation verdient veel meer dan dat. Geef het Brusselse duo een gitaar en drums en u krijgt een verschroeiend wapen terug.‘My Perception’: de plaat die in één klap catchy en donker is, met de efficiëntie van een sluipschutter. Maar vooral het album dat de poort naar een Amerikaanse doorbraak wagenwijd openzet. Als debuut ‘Set Your Head On Fire’ het Belgische antwoord op The Rolling Stones was en ‘Silver Threats’ het bastaardkind van de Stones en The Black Angels, dan is ‘My Perception’ een potpourri van de twee voorgaande langspelers. “Maar dan meer op gevoel gespeeld dan ooit tevoren.”
Bed Rugs :: “Shit, we hebben een goede plaat gemaakt”
Broken Glass Heroes is nauwelijks gestopt of er staat al een opvolger te trippelen om de arena te betreden. De psychedelische sixtiespop van Bed Rugs is echter nóg aanstekelijker. Flarden van The Beatles, Grandaddy en Tame Impala echoën op eerste langspeler ‘8th Cloud’ die Pascal Deweze als producer voor zijn rekening heeft genomen. Begin februari staat het viertal als poulain van Tim Vanhamel op de bühne van de Ancienne Belgique. Een reden te meer voor het viertal om zijn ambities niet onder stoelen of banken te steken. Het is een kwestie van tijd vooraleer Bed Rugs als een oorwurm bij het grote publiek binnendringt.
The Maccabees :: “Vertrouwen op zelfkritiek”
“We hebben een boek geschreven zonder hoofdstukken. Eén dat zichzelf leest, in één simpele ruk.” Daarmee is nagenoeg alles verteld. ‘Given To The Wild’ voelt aan als een sprong in het onbekende. Het is de meest gewaagde stap die The Maccabees kon zetten, maar meteen de opwindendste zet van hun drie langspelers. Het viertal gooide zijn tierelantijntjes overboord, degradeerde het poppy stadiongeluid en begon terug vanaf nul. Ze ontsnapten net op tijd door een mystieke achterpoort die toegang geeft tot een muzikale hemel. ‘Given To The Wild’ is de ruwe diamant van een potentiële wereldband.
