The Rapture :: “We zijn allemaal egotrippers”

Een half decennium na ‘Pieces Of The People We Love’ keert The Rapture terug zónder zijn grootste handelsmerken. Geen opzwepende koebel, noch hyperactief geschreeuw of funky post-punk. Dat wás The Rapture, tot de New Yorkers met interne problemen te kampen kregen en bassist Matt Safer middenin het schrijfproces er een punt achter zette. En die verrukkelijke danshymnes als ‘Echoes’ of ‘Whoo! Alright – Yeah … Uh Huh’ ? Ook die zijn achter slot en grendel geplaatst en ingewisseld voor een afgestoft popgeluid. The Rapture 2.0: een wereld van verschil, maar wel een geslaagde flirt tussen hun oude hysterische electropunk en moderne pop.

Kan je The Rapture nog vergelijken met vijf jaar geleden? Toen was er bijvoorbeeld nog geen ruzie binnen de band.
Gabriel Andruzzi: “Het is onmogelijk om de nieuwe Rapture te vergelijken met vroeger, dat gaat gewoon niet. Er is te veel veranderd en gebeurd binnen de groep. Plots zijn we met z’n drieën, waardoor ik naast keyboard en saxofoon ook de basgitaar voor mijn rekening neem. Het is drukker, maar ik heb evengoed het gevoel dat er meer creatieve denkruimte en vrije tijd is om onze plannen uit te werken. We zijn in de eerste plaats ouder en wijzer geworden, en we hebben harder dan tevoren gewerkt. Toegegeven, er waren veel hoogtes en laagtes, de problemen kwamen misschien sneller bovendrijven dan de positieve punten, maar ik denk dat we het verleden goed verteerd hebben.”

Willen jullie nu dubbel zo hard terugslaan?
Gabriel: “Moeten we wel terugslaan of onze fans terug overtuigen? In mijn ogen zijn we nooit weggeweest. Muziekcritici en bloggers schrijven ons te snel af omdat we volgens hen drie jaar en half niet op een podium hebben gestaan. Maar dat klopt niet, we hebben een vijftal keer in Australië gespeeld en vervolgens een tournee door Azië gedaan. Daarna zijn we meteen aan ‘In The Grace Of Your Love’ beginnen schrijven. Als een viertal…”

Is de breuk met bassist Matt Safer een kantelpunt geweest?
Gabriel: “Er zijn meerdere kantelpunten geweest, maar zijn vertrek kwam wel het hardst aan. Toen we aan deze plaat begonnen heeft Luke (Jenner, zang, elv.) ons na zes maanden al verlaten. Ook dat was een enorme klap, maar we zijn toen bewust niet bij de pakken blijven zitten en verder gegaan. Luke is echter na drie maanden teruggekeerd en kort daarna besliste Matt dat hij geen deel meer van The Rapture wilde uitmaken. Matt is altijd een beetje het zwarte schaap geweest, in die zin dat ik een betere relatie had met de overige twee leden. Het voelde misschien zelfs aan als een verlossing. Kort na zijn vertrek hebben we in één week tijd twintig demo’s opgenomen. We wisten perfect wat we moesten doen om te slagen, er was alleen tijd nodig om alles te kunnen uitvoeren.”

Het overbodig gewicht is overboord gegooid, zeg maar.
Gabriel: “Overbodig zou ik Matt niet noemen, maar zijn vertrek was wel bevorderlijk voor de interne relaties. Voornamelijk tijdens fase van de opnames beleefden we écht plezier aan het samenzijn met de band. We voelden Matt’s keuze ook aankomen, een schok kan je het moeilijk noemen. Anderzijds kan ik ook niet ontkennen dat het zijn sporen nalaat, want we zoeken nog steeds naar een goed evenwicht. Er zijn nog steeds slechte momenten, hoor. The Rapture draait, net als honderden andere bands, rond persoonlijkheden. Soms botst dat.”

Desondanks de strubbelingen lijkt, net als op de vorige albums, liefde centraal te staan.
Gabriel: “Er komt altijd liefde terug in onze teksten en titels, maar ‘In The Grace Of Your Love’ gaat over relaties die je moet opbouwen om een stabiele band te worden. The Rapture draait rond liefde, we proberen haat zo ver mogelijk weg te moffelen. Achter een fragiele muur zowaar, want we verbergen de donkere kant in onze euforische muziek. Weet je wat ik vooral heb bijgeleerd over relaties? Er bestaat geen perfect wereldbeeld zoals sommige mensen denken. Je kán niet alleen overleven in de grote wereld. Hoe nutteloos de mensen rondom ons ook lijken; we hebben elkaar nodig om sterk te blijven. We zijn te vaak egotrippers die denken dat ze boven de rest staan.”

Was dit nu de moeilijkste plaat omwille van de vele veranderingen?
Gabriel: “De weg naar de opnames was lang en vermoeiend, maar het schrijven van de nummers ging makkelijker dan tevoren. Het verwerken van onze ideeën bijvoorbeeld verliep vanzelf, en we hadden enorm veel ruimte om alles perfect te krijgen. Aanvankelijk moesten we achter die vrijheid zoeken, maar eens we een doorgang hadden gevonden kwamen we al snel op het juiste spoor terecht. Bij sport moet je ook blijven trainen tot je het juiste ritme vindt en alle krachten goed kan doseren. Maar ook een goede sporter die alles onder controle lijkt te hebben, kent dieptepunten. Dat overkwam ons na ‘Pieces Of The People We Love’.  We zijn daarna hard beginnen werken om de relaties terug op punt te krijgen, en ik voelde dat ook tijdens de opnames. We verwerken de positieve energie met de tegenslag die we de afgelopen jaren als band hebben meegemaakt. Emoties zijn het meest belangrijke voor ons, we kunnen die ook moeilijk negeren.”

Ook muzikaal laten jullie het verleden achter zich. ‘In The Grace Of Your Love’ is zowaar een zuivere popplaat.
Gabriel: “Ja? We klinken toch nog steeds als The Rapture van vijf jaar geleden? Ik bedoel dat we, ondanks een andere aanpak, toch herkenbaar blijven. We hebben veranderingen doorgevoerd: we opteren voor meer synths en schuiven de gitaren naar de achtergrond. En plots heeft Luke, na meer dan tien jaar, zijn stem gevonden. Er wordt minder geschreeuwd dan op de vorige albums. Hij zong niet zo omdat hij niet anders kan, maar omdat hij zich daar goed bij voelde. Nu is hij kort voor de opnames volledig open gebloeid. Het nam overigens veel tijd in beslag vooraleer Luke zich bij zijn nieuwe manier van zingen neerlegde. Hij is onzeker op dat vlak. Verder zijn er minder koebellen: we hebben er gebruikt, maar die hoor je nauwelijks. Ik had er gewoon geen tijd meer voor, nu ik naast toetsenist en saxofonist ook bassist ben.”

De plaat is geproducet door Philippe Zdar, de helft van Cassius, en producer van Phoenix’ ‘Wolfgang Amadeus Phoenix’. Dat hoor je ook omwille van de perfectie.
Gabriel: “In jouw oren klinkt het misschien perfectionistisch, maar we hebben ‘In The Grace Of Your Love’ live ingespeeld, waardoor er net imperfectie overheerst. We houden alle drie van de mankementen die we erin terughoren, omdat het onze reflectie van de wereld is. Niemand kan perfect zijn, dus waarom zouden we willen dat alles tot in de puntjes klopt? In onze ogen zijn we echter perfect. We zouden niet beter kunnen, we willen zelfs niet proberen om dat tikkeltje beter te klinken. Ik ben er van overtuigd dat wanneer je kleine foutjes probeert weg te werken, de schoonheid wordt verwaarloosd.”`

Hoe kijk jij nu terug naar de beginjaren van The Rapture?
Gabriel: “Ik kijk zelden terug naar pakweg tien jaar geleden. (denkt na) Misschien waren we toen iets te onstuimig? We did a lot of crazy things, weet je. Al moet ik grif toegeven dat ik verheugd ben dat het verleden achter de rug is. Dat betekent niet dat ik spijt heb van mijn avontuur, integendeel. We hebben samen legendarische momenten beleefd die mij altijd zullen bijblijven. Ik ben vooral blij dat de zaken tegenwoordig terug vlot verlopen. Na het vertrek van Matt probeerde ik te laten begaan en enkel aan het heden te denken. Want ja, ik vreesde dat de band zou splitten. En ja, ik vond dat we ons alle vier te egoïstisch gedroegen. Maar The Rapture is mijn leven, ik kan er niet blijven over zagen. We moeten verder nu.”

Tekst: Elmo Lê van

Verschenen in RifRaf